Prolog

    W końcu wyszła z tego głupiego poprawczaka. Przesiedziała tu przez trzy lata. Trzy lata, które były dla niej wiecznością. Siedziała tu przez niewinność. Wrobił ją jej dawny przyjaciel, bo nie chciał sam tu trafić. Mówiła, że to on zrobił, że ona jest nie winna, ale nikt jej nie wierzył. Skazali ją na te piekielne trzy lata w poprawczaku. Codziennie musiała znosić srogie spojrzenia za to co "zrobiła". Uznali, że jest winna kradzieży w miejskim sklepiku. Znaleźli tam jej włosy i odciski palców. Nie dziwiła się.
   Przed oskarżeniem jej o tą głupią kradzież codziennie tam przychodziła. Miała wtedy piętnaście lat. Musiała opiekować się swoim młodszym bratem, bo ich matka była nałogową narkomanką. Kupowała tam jedzenie sobie i swojemu bratu.
   Dziś minęły dokładnie trzy lata. Wyszła na wolność. Nie miała gdzie wracać. Jej brat został zabrany do domu dziecka, a jej matka została bezdomna. Gdy ona siedziała w poprawczaku nigdy jej nie odwiedziła. Nigdy nie zadzwoniła. Zapomniała o niej. Jej własna matka o niej zapomniała.
   Stała teraz sama przed wielkim szarym budynkiem. W ręku miała torbę, w której były jedyne pamiątki, które zostały po jej dawnym życiu. Miała teraz osiemnaście lat Zmieniła się. Wydoroślała. Miała teraz zupełnie inne marzenia. Jednym z nich była zemsta. Zemsta na swoim dawny przyjacielu. Pragnęła odzyskać swojego brata. Była już pełnoletnia. Chciała się nim zaopiekować. Miała prawo. Musiała jedynie go odnaleźć w jednym z kilkudziesięciu domach dziecka w jej regionie. Musiała go znaleźć.
 

Wita Was beznadziejna Justyna. Wiem schrzaniłam prolog. Przepraszam. Lepiej, by napisała go moja Olcia.  Pierwszy rozdział napiszę nasza Verdas. Nie zaprosiła mnie na ślub z Leonkiem.. Nie wiem czy mogę jej to wybaczyć xD. Dobra nie ważne. Czekajcie na rozdział pierwszy. Do następnego. 
  Justyna <3